YA 30 AĞUSTOS ZAFER OLMASAYDI!

   30 Ağustos zafer olmasaydı yani savaşı İtilaf Devletleri, yani İngiltere, yani Fransa, yani İtalya ve Yunanistan kazansaydı ne olurdu? 

   Allah korusun ama böyle bir şey olsaydı, büyük bir ihtimalle yurtsever ve antiemperyalist aydınlar, bilim insanları ve subaylar sudan sebeplerle ve kurgulanmış komplolarla hapislerde çürütülürdü…

   Büyük Taarruz başarısız olsa; 

   Yunanlılar; 1912 Uşi anlaşmasıyla elimizden çıkan oniki adaya ilaveten bize ait olan onsekiz adayı daha işgal ederdi…

   Fransızlar; Anadolu’nun demografik yapısını ve kültürünü bozmak, Suriye ve Irak topraklarını daha kolay sömürebilmek için, Güneydoğu bölgemizdeki sınır kapılarını açar milyonlarca Suriye ve Iraklı’nın Anadolu kentlerini işgal etmesini sağlardı…

   İngilizler; yaptıkları köprü ve yollardan geçişleri uluslararası para birimine endeksler (örneğin euro), geçenlerden ve hatta geçmeyenlerden de vergi alırlardı. Hatta olmaz ama ya olursa diye sözleşmeye, “anlaşmazlık halinde İngiliz mahkemeleri yetkilidir.” diye madde koydurur, kendini garantiye alırdı. Yani düyunu umumi(*) devam ederdi…

   Ermeniler ve Rumlar; işgal ettikleri Karadeniz bölgemizdeki ormanları maden arama bahanesiyle keser, derelerimize olur olmaz yerlere HES’ler kurar, bölge halkımızı dere yataklarında yaşamaya mecbur eder ve her yağmurda telef olmalarını seyrederdi…

   İtilaf devletleri, işgal ettikleri İstanbul Ayasofya’da yapılan ayinlerde Mustafa Kemal ve arkadaşlarına lanet okuturdular…

   Ve Allah korusun eğer 30 Ağustos bizim için değil de, onlar için zafer olsaydı, ne Türkiye Cumhuriyeti olurdu, ne Bayrağımız kalırdı, ne hoca kalırdı, ne de kıble…

   Onun için başta 30 Ağustos olmak üzere tüm milli bayramları kutlayın, çocuklarınıza, torunlarınıza, öğrencilerinize, akrabalarınıza, komşularınıza, diliniz döndüğünce anlatın, öğretin, yaşatın. Yoksa başkaları başka şeyler anlatacaklar, anlatıyorlar.

   Nice özgür 30 Ağustoslara, bayramımız kutlu olsun.

   İZMİR, 29 Ağustos 2021.

   (*):Düyunu Umumiye (Düyun-u Umumiye-i Osmaniye Varidat-ı Muhassasa İdaresi), Osmanlı İmparatorluğu’nun dış borçlarını ödemesi için 1881’de 2. Abdülhamit döneminde kurulan kurumdur. 

   Düyunu Umumiye’nin yönetiminde ikisi Türk, birer İngiliz, Fransız, Alman, Avusturyalı ve İtalyan toplam 7 kişi bulunuyordu. 

   Devletin en önemli gelir kaynakları dış borçlara karşılık bu idarenin yönetimine bırakılmıştı. Lozan Antlaşması ile, Osmanlı İmparatorluğu’nu yarı sömürge seviyesine indiren bu kurumun vergi gelirlerini denetlemesi sona erdirildi.